ZNACZENIE TECHNOLOGII INFORMACYJNEJ W PROCESIE KSZTAŁCENIA

Edukacja z wykorzystaniem sieci komputerowych traktowana jest często przez środowisko pedagogiczne jako zło konieczne, dostarczające jeszcze jednego narzędzia, powiększającego arsenał środków, niestanowiącego jednak alternatywy dla tradycyjnego systemu kształcenia. Trzeba jednak pamiętać, że dynamiczny rozwój i upowszechnianie infostrad multimedialnych stwarza szerokie spektrum możliwości w edukacji. Dynamika i tempo postępu informatycznego wyznacza nowe kierunki kształcenia, które muszą zostać zaakceptowane.

Obrazek

Aby należycie przygotować swych wychowanków do życia w rozwijającym się świecie, szkoła musi wspomagać proces kształcenia technicznymi środkami dydaktycznymi. Duże efekty daje zapoznanie z komputerem już na etapie edukacji elementarnej polegające na jego wykorzystaniu jako środka dydaktycznego w ramach edukacji składających się na nauczanie zintegrowane. Nauczanie wspomagane komputerem i Internetem pozwala nie tylko rozwijać umiejętności informatyczne, ale przede wszystkim stwarza znakomite warunki dla rozwoju myślenia twórczego uczących się dzieci, oddziaływania na ich osobowość. Przyspiesza i ułatwia nabywanie różnorodnych umiejętności, stanowi bogate źródło informacji. Ponadto jest nieocenione w diagnozie i terapii pedagogicznej. Nowoczesne media mogą być wykorzystywane nie tylko podczas zajęć z uczniami, ale i do przygotowywania materiałów przez samego nauczyciela. Od jego pomysłowości i umiejętności praktycznych zależy, w jaki sposób i w jakim zakresie będzie z nich korzystał w praktyce szkolnej. Jednak, aby stało się to realne należy umożliwiać i zachęcać nauczyciela do stosowania programów edukacyjnych i Internetu. W najprostszym przypadku poprzez wyrobienie w nauczycielu nawyku przygotowywania na zajęcia ekspozycji kolejnych slajdów, stron www zawierających tekst, obrazy lub ich kombinacje znalezione wcześniej w sieci. Można również dołączyć podkład muzyczny, komentarz słowny, czy też włączyć do prezentacji internetowej sekwencje animowane lub wideo. Kolejne ekrany można wywoływać za pomocą myszki lub klawiszy na klawiaturze. Odtwarzana na stronie prezentacja może też przypominać projekcję filmową. Przygotowanie dobrego materiału edukacyjnego jest czasochłonne, wymaga dokładnego przemyślenia tego, co chcemy pokazać co do treści i formy oraz struktury poszczególnych ekranów i całego pokazu. Uzyskane efekty są jednak znacznie bardziej atrakcyjne dla ucznia niż tradycyjny pokaz, a informacje przekazywane równocześnie w języku obrazów, słów, dźwięków i działań umożliwiają przeżywanie i wielozmysłowe poznanie fragmentu otaczającej rzeczywistości. Taki sposób przekazu jest niezwykle cenny w codziennej praktyce szkolnej, jako że bezpośredni kontakt z rzeczywistością jest w szkole bardzo ograniczony. Osobliwym walorem prezentacji multimedialnej jest możliwość dynamicznego przedstawiania statycznych treści kształcenia np.: poprzez animacje, włączone do niej krótkie filmy. Ma to szczególnie duże znaczenie dla rozwoju spostrzeżeń, pamięci i myślowego aktywizowania dzieci.

Obrazek

Jak już wspominano dzięki ogólnopolskim inicjatywom wyposażania jednostek oświatowych w niezbędny sprzęt komputerowy nauczyciele szkół wszystkich szczebli mają możliwość posługiwania się Internetem. Wszystko to by umożliwić zarówno pogłębianie własnej wiedzy i kompetencji, jak i pomóc w pracy z uczniami. Jednak, aby swobodnie wykorzystywać Internet w procesie edukacji, kadra dydaktyczna powinna zacząć poszerzanie horyzontów umiejętności własnych. Pomoże to nabrać wprawy oraz przetestować, niejako na sobie, wszelkie praktyczne aspekty takie jak: szybkość połączenia, ewentualne trudności, umiejętność posługiwania się programami do przeglądania zasobów.

Obrazek

W kształceniu zawodowym, a szczególnie podczas przygotowywania młodych pokoleń pedagogów, ważne jest wyrabianie umiejętności poszukiwania, porządkowania i wykorzystywania informacji z różnych źródeł globalnej sieci oraz posługiwania się technologią informacyjną. Internet, jeśli jest dobrze wykorzystywany, dostarcza wiadomości wyjątkowo sprawnie i co więcej - osadza je bardzo trwale w umyśle. Klasyczny sposób nauczania, w którym nauczyciel obarczony jest całym trudem dostarczenia uczniom treści w postaci kolekcji wszystkich niezbędnych wiadomości, jest wybitnie nieekonomiczny. Związane jest to ze specyfiką procesu dostarczania wiadomości, który jest czasochłonny, a jednocześnie (sam w sobie) mało kształcący. Co więcej, właśnie na tym obszarze najostrzej ujawniają się indywidualne cechy uczniów, stanowiące przeszkodę w uzyskiwaniu jednakowych postępów w całej grupie (np.: w całej klasie). Jedni odbiorcy są zdolni przyswajać wiadomości bardzo szybko, zatem przeciętne tempo ich podawania przez nauczyciela prowadzi w ich przypadku do niepotrzebnych strat czasu oraz do znudzenia. Dla innych nawet to przeciętne tempo serwowania nowych informacji okazuje się za duże, gubią się i tracą wątek. Jeszcze inni łapią wiadomości szybko, lecz słabo je sobie przyswajają, więc dla uzyskania dobrego efektu muszą te same wiadomości mieć wielokrotnie powtórzone. Nauczyciel pracujący z całą grupą uczniów nie jest w stanie dostosować tempa przekazywania wiadomości do indywidualnych preferencji każdego z nich z oczywistych powodów. Z kolei udostępnienie każdemu uczniowi indywidualnego korepetytora choć teoretyczne możliwe jest w praktyce nieosiągalne. Natomiast udostępnienie każdemu uczniowi dostępu do nauczania internetowego, przy użyciu którego będzie on zdobywał wiadomości w indywidualnym tempie dopasowanym do jego aktualnych możliwości psychofizycznych nie nastręcza żadnych trudności. Warunkiem koniecznym jest jednak wcześniejsze stworzenie infrastruktury dydaktycznej, z której uczniowie będą mogli swobodnie korzystać.


Powrót do spisu treści